| Welkom op MyrofasFRPG. Op het moment zie je het forum als gast. Dat betekent dat je alleen de fora kunt zien, maar geen posts kunt lezen, en niet kunt meespelen in het spel. Zodra je je registreert kun wel meeschrijven, en heb je toegang tot nog veel meer spelersopties, zoals het aanpassen van je profiel, persoonlijke berichten sturen, verborgen fora lezen, meestemmen in polls en nog heel wat meer. Registratie is simpel, snel en volledig gratis. Speel mee! of Lees de tutorial (Je hebt wel een account, maar kunt met geen mogelijkheid inloggen? Klik op het logo voor de homepagina van Myrofas, waar de contactinformatie vermeldt staat.) Als je al een speler bent, log dan in om van alle mogelijkheden gebruik te kunnen maken: |
| Een zaak die niet stinkt | |
|---|---|
| Topic Started: Aug 16 2009, 10:59 AM (425 Views) | |
| Deleted User | Aug 16 2009, 10:59 AM Post #1 |
|
Deleted User
|
vervolg op: Een koekje van eigen deeg Een ontzettend onopvallende jongen, liep ontzettend onopvallend over de binnenplaats met een ontzettend onopvallende tas voor zich waar een heerlijke geur uit kwam. Net, twee seconden geleden had Djoal, toen niemand keek, een koekje in zijn mond gepropt en stond nu nog na te genieten van de smaak. Ergens daar zat Penina, wie hij wel een koekje toewenste, ook had hij Tatiana nog gezien en andere mensen die hij wel herkende, maar die of eigenlijk, of absoluut niet een koekje mochten nemen. Daarom liep hij ook zo onopvallend te doen. En heel onopvallend manoeuvreerde hij naar Penina en stopte hij nog een koekje in zijn mond, ze waren zo lekker... Alleen die geur, die zou hem nog wel eens kunnen verraden. |
|
|
| Dorian Dolgin | Aug 20 2009, 09:14 PM Post #2 |
Klein maar dapper
|
Een heel onopvallend geurtje drong Dorians neusgaten binnen. Heel onopvallend, maar nadrukkelijk aanwezig. De geur van versgebakken koekjes. Heel erg lekkere versgebakken koekjes. Verleidelijk lekkere versgebakken koekjes. Met een ruk hief Dorian haar hoofd, en daarmee ook haar neus, op om te zien waar die lekkere geur vandaan kwam. Wíe liep er met koekjes te leuren? Niemand eigenlijk. Maar het was duidelijk wie de koekjes had. Djoal. En hij liep er bepaald niet mee te leuren. Nee, hij stak ze stiekem in zijn mond. Dat kon niet. Dat mocht niet. Daar moest iets aan gebeuren. Dorian grijnsde. Ze was iets van plan waar ze zeker geen vrienden mee zou maken. Althans, Djoal zou er niet blij mee zijn. Maar Djoal was toch al geen vriend van haar, dat scheelde. 'Zeg Djoal!' riep ze, zo hard dat iedereen op de binnenplaats haar kon horen. 'Deel je niet uit?' |
 |
|
| Deleted User | Aug 28 2009, 08:43 PM Post #3 |
|
Deleted User
|
Behalve dan zijn meteen rooie kop was er helemaal niets aan de verkrampt relaxte houding van Djoal die verried wat hij aan het doen was hij had in de eerste plaats zijn maaltje al niet mee naar buiten moeten nemen, dom, dom, dom... Stront! Had hij weer hoor. Die betweterige Heracordwerg. Misschien wel aardig, maar ach, nooit tijd in gestoken... "Hoezó deel ik niet uit???" Zei hij met een gezicht dat je zou trekken bij een spelletje met rare kaarten waarbij je moet gokken wat er van die kaarten bij anderen is gedeeld. Nu had hij niet alleen de aandacht van raarhaar-Aagje maar ook zo ongeveer van de rest van de binnenplaats, wat precies haar bedoeling was... |
|
|
|
| Dorian Dolgin | Aug 31 2009, 07:13 PM Post #4 |
|
Klein maar dapper
|
Dorian was vandaag in een heel vriendelijke bui. Echt bereid om iedereen een plezier te doen, zeker als er om gevraagd werd. En nu werd er om uitleg gevraagd, geen probleem toch? Haar grijns werd ietsje breder en verdween toen - het was nogal lastig om te praten en te grijnzen tegelijkertijd. 'Nou,' begon ze opgewekt, op zeer vriendelijke toon, 'van uitdelen wordt je blij, wist je dat nog niet? En aangezien jij koekjes hebt, kun je die gaan uitdelen. Jij blij, wij koekjes.' Een paar medeleerlingen zaten in ieder geval al wel blij te kijken bij het vooruitzicht koekjes te krijgen - of een ruzie te kunnen aanschouwen. Het maakte Dorian niet uit. Ze was gewoon vriendelijk. Toch? |
|
|
|
| Deleted User | Sep 11 2009, 09:37 PM Post #5 |
|
Deleted User
|
Djoal was erbij. OF zo voelde het. Zijn rooie gezicht kon niet roder, en hij mocht dan volgens allerlei vettige boekjes bij de "slechte kant" van de rationele wezens horen, liegen kon hij niet zo goed. Daarom besloot hij tot iets anders, consensus. Soms was Djoal Oliedom, maar besefte hij dat te laat. Hij legde een paar van de koekjes op een bankje en zei quasi-onverschillig: "veel plezier ermee." Zodra hij dat gedaan had kwam het moment dat hij besefte dat hij Oliedom was. En dat was te laat. De geur van de koekjes hadden legio hoofden doen omdraaien. bah! Waarom moest mevrouw Malibana ze ook zo lekker maken! Hij voelde zich iets meer uitgelaten en onzeker dan hij zich de afgelopen tijd had gevoeld, alsof de koekjes hem weer jonger maakten. |
|
|
|
 Rhiakath N. Fe. Worrseyu
|
Sep 14 2009, 09:33 PM Post #6 |
Padadadata!
|
De zon was heerlijk en warm, de kindertjes sloom en de lucht bezwangerd met de lucht van versgebakken koekjes. Ja, bezwangerd. Dat was hoe Rhiakath het geleerd had op Ypsilon. Zodra er lekkere koekjes in het spel waren, mocht je spreken over een bezwangerde lucht en juist op dit moment rook hij de bezwangerde geur van koekjes. Al was hij er niet helemaal zeker van of je ook van een zwangere geur zou kunnen spreken. Dat alles maakte ook niet uit, toen hij loom overeind kwam en een jongen over de binnenplaats zag sluipen. Hij had een zak in zijn armen en die rook alsof het overheerlijke, versgebakken en bezwangerde koekjes bevatte. Rhiakath lustte wel dat soort koekjes, zeker als het warm was. Gelukkig voor hem duurde het niet lang voor er leerlingen begonnen te gillen om koekjes. Rood en blauw, vechtend om een koek. En zoals het spreekwoord zei, ging de wolf er ras mee heen. Hij zag namelijk een overheerlijk koekje liggen en spreukte die razendsnel naar zijn mond toe. Hij nam een hap en genoot van de volle smaak die het koekje had. Het was wel bijna een bezwangerde smaak, al had Rhiakath niet heel veel verstand van zwangere koekjes. Het scheen dat die groter waren en in dat geval was het dus een voordeel. Hoe groter de koek, hoe beter het leven. En het leven was goed, want met een beetje geluk zou hij naar een vechtpartij kunnen kijken tussen rood en blauw. Ja, dat was handig. De leerlingen hadden al netjes een verschillende kleur, zodat het voor de toeschouwers eenvoudiger was om ze uit elkaar te houden. Toekijken hoe twee leerlingen elkaar afslachtten om een koekje was natuurlijk niets voor een leraar. Het hoorde niet en bovendien was het moreel laakbaar. Maar bezwangerde koekjes maakten veel goed. |
|
|
|
| Dorian Dolgin | Sep 15 2009, 06:53 PM Post #7 |
|
Klein maar dapper
|
Dorians grijns werd nog breder dan hij al was. Die suffe Djoal, hij gaf nog toe ook! Als zij in zijn plaats was geweest had ze zich nergens wat van aangetrokken, maar goed, in zijn plaats had ze niet de binnenplaats uitgekozen om stiekem koekjes te eten. Ze strekte haar hand uit om één van de koekjes te pakken. 'Bedankt!' zei ze met een heel erg brede grijns. Een grijns die nog geen tel later helemaal verdwenen was. Het koekje was weg! Wat gebeurde hier, waren die dingen bespreukt? Dorian keek om zich heen, zag de chaos van koekjesverlangende leerlingen en ontdekte toen de boosdoener. Haar koekje was inderdaad bespreukt en wel door een haar bekende weerwolf. Nee, niet Ranoi, die was weer eens spoorloos. Meneer Worst was de schuldige. Met moeite onderdrukte ze de impuls om op te springen en heel hard te roepen: 'Dat is mijn koekje!' Haar leraar boogschieten ging haar echt niet het koekje teruggeven, dat kon ze wel vergeten. En dus... ...deed ze niets. Dat was zo bijzonder voor Dorian dat ze er sprakeloos van was. Ze zat daar maar op het bankje naar meneer Worst te staren die van het koekje at en deed niets, zelfs Djoal niet vragen om meer koekjes. Dat was pas vreemd. |
|
|
|
| Penina Levatov | Sep 30 2009, 09:01 AM Post #8 |
Legt contacten
|
Penina hoopte al dat Djoal wat had gevonden, want hun vorige les was doodsaai geweest. Ze had gewoon echt zin in wat lekkers. Maar niet dat dat lekkers de mogelijkheid kreeg om naar hún bankje te komen, want die Dorian van Heracor begon als een speenvarken te gillen dat Djoal koekjes had -oh, waren het koekjes, Channa's koekjes waren lekker- en dan aws dus vanaf nu de kans groot dat één of andere Socophonhater uit Merifel het weer niet kon laten zijn 'geweldige' magie te showen door met een alledaags 'katiem' Djoal te vloeren. Hij trok dat op de een of andere manier aan. Dus Penina stond op om haar koekjes zelf te halen, maar voor ze de koekjesvraag kon stellen viel haar Djoal zelf op. "Wat heb je met je aar gedaan?!" Penina lachte. "Je lijkt heel klein zo!" Of misschien lag het niet aan zijn haar, maar dat was zeker anders geworden sinds hij naar de keuken liep. Korter, ofzo. |
|
|
|
| Deleted User | Oct 11 2009, 09:19 PM Post #9 |
|
Deleted User
|
Djoal wist niet dat hij ooit tegen Penina op had moeten kijken. Maar sommige meisjes werden de afgelopen jaren eng groot... Het zij zo... Haar bood hij wel een koekje aan.. Want ja.. Penina was... speciaal. Ook zag hij Dorian zitten... die hij eigenlijk niet mocht, maar dat scheen raar minder belangrijk, alsof hij het zich minder goed kon herinneren. Vrolijk liep hij op haar af. "Hier! Een koekje! Eetze!... Iemand anders nog koekjes?" Wat was hij merkwaardig aardig... Hij stopte er zelf nog een in zijn mond en zwaaide met zijn heerlijk geurende tas die inmiddels al bijna leeg was. |
|
|
|
| Dorian Dolgin | Oct 21 2009, 06:14 PM Post #10 |
|
Klein maar dapper
|
Het werd nog vreemder. Terwijl ze naar meneer Worst staarde die haar koekje opat, kwam Djoal naar haar toe die haar een koekje in handen drukte. Wacht even. Djoal moest een hekel aan haar hebben, want zij had hem gedwongen die koekjes die zo lekker ruikten uit te delen. Ze ruikten inderdaad lekker, maar Dorian bleef wat argwanend. Tenslotte kon ze zich levendig herinneren dat ze hier op de binnenplaats al eerder wat gegeten had. Toen werd haar haar paars. Maar goed, dit was geen suikerhart en ze wist van wie de koekjes afkomstig waren... Djoal. Kon ze Djoal vertrouwen? Maar hij had ze zelf ook gegeten. Wantrouwig bekeek ze haar koekje, maar de geur drong haar neusgaten binnen en wat kon er nu helemaal mis zijn met een koekje? Dus stopte ze het in haar mond. Vanaf dat moment zag de wereld er een stuk zonniger uit. OFF: Wat gebeurt er eigenlijk als je die koekjes eet? |
|
|
|
| 1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous) | |
| Go to Next Page | |
| « Previous Topic · Afgerond in 1292 · Next Topic » |
| Track Topic · E-mail Topic |
 1:17 PM Sep 8
|
